50 jaar na 28 augustus 1963

Weblogbericht | 28-08-2013

Geschreven door Koen Davidse.

Op 28 augustus is het 50 jaar geleden dat Martin Luther King de beroemde I have a dream speech hield in Washington.

Het was een mijlpaal in de strijd voor gelijke rechten van iedereen, onafhankelijk van huiskleur. Ik heb de burgerrechtenbeweging niet bewust meegemaakt, maar de verhalen erover hebben mij mede geïnspireerd te doen wat ik nu doe: werken aan mensenrechten.

Naast Martin Luther King was daarbij ook een andere spreker op 28 augustus 1963 mijn inspiratie: John Lewis, nu lid van het Amerikaans Congres en auteur van een geweldig boek over zijn rol in de burgerrechtenbeweging, Walking with the wind (recent is ook een stripversie gepubliceerd als "The march"). Toen was Lewis de studentenleider in de burgerrechtenbeweging. Een paar jaar geleden bezoek ik Lewis een middag in Suite 343 van het Canon office building van het Huis van afgevaardigden in Washington.

Lewis groet mij hartelijk en schudt krachtig mijn hand: "How are you doing?" Hij is energiek, warm en jeugdig voor zijn jaren. Maar zijn ogen zijn die van iemand die teveel gezien heeft: regelmatig in de gevangenis, in elkaar geslagen bij de beroemde mars van Selma, getuige van de moord op vrienden en bekenden, waaronder Robert Kennedy, voor wiens campagne hij werkte en natuurlijk Martin Luther King.

In zijn kantoor laat hij mij letterlijk alle hoeken zien, met overal foto’s van de burgerrechtenbeweging. Hij pakt een roeispaan en wijst foto’s aan om zijn verhalen kracht bij te zetten. Er is een foto met de andere leiders van de burgerrechtenbeweging uit 1963, een foto met Robert Kennedy, een foto met president Kennedy en een foto met Martin Luther King bij een persconferentie, het hoofd van Lewis verbonden nadat hij door politie in elkaar was geslagen.

Hij heeft warme woorden voor Martin Luther King. King was een mentor, een vriend, een oudere broer. De VS was niet hetzelfde geweest zonder King. "It was the little things," zegt hij. King en Lewis liepen een keer in een protestmars, Lewis nog steeds gewond aan zijn hoofd. King gaf hem zijn hoed. "You're hurt, you need to protect yourself!" King hielp hem met raad, daad en geld om zijn studie af te maken. "He loved involving young people in the movement."

Lewis zegt dat Amerika niet af is. De boodschap van de burgerrechtenbeweging moet in woorden en monumenten levend worden gehouden.

Hij vraagt naar mijn werk. Ik uit mijn bewondering voor het zijne. Als ik vertel dat ik onder andere in India werkte, zegt hij dat hij eind jaren zestig daar bijna naartoe wilde verhuizen, moegestreden na de moord op Robert Kennedy. Maar zijn strijd ging door. Zijn assistent Jacob neemt een foto en de niet erg lange Lewis omhelst mij. "Do you play basketball?"

Buiten lees ik wat hij in mijn exemplaar van zijn boek heeft geschreven: "To Koen, Thank you for of all your good work. Keep the faith with your eyes on the prize. Best wishes, John Lewis."

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: