Chocolade maken van mensenrechten

Weblogbericht | 22-12-2016

Geschreven door Martin van Dijk.

Warschau kent één van de oudste en meest grootste mensenrechten filmfestivals ter wereld. Het filmfestival bezoekt jaarlijks meer dan 40 steden in Polen en Wit-Rusland. De Nederlandse ambassade in Warchau is vanaf de start hier nauw betrokken bij geweest.

 

Het was in mei 2001, en ik was nog maar net aangenomen als part-time lokaal medewerker voor het MATRA-programma waarmee ik mijn carrière op deze ambassade begon.Voorzien van een royaal budget kon ik mij richten op het ondersteunen van de Maatschappelijke Transformatie in Polen, mijn nieuwe thuisland dat zo dynamisch en hoopvol de toekomst tegemoet ging.Het was in die maand dat de ambassade werd benaderd door een vertegenwoordiger van het Helsinki Comité, met een plan maar zonder geld: “Wij zouden graag een filmfestival willen starten, en ons thema is Mensenrechten”. “Ja, we hebben een partner, het filmzaaltje in het centrum voor moderne kunst, en nee… We hebben eigenlijk nog geen sponsor, maar als we van u wat kunnen krijgen, dan kunnen we een begin maken en wellicht dat er dan ook andere sponsors over de brug komen”. Daar begon het mee! 25.000 gulden van ons en een optopping door de Europese commissie in Warschau.


Het is december 2016 en de 16e editie van het festival heeft net plaatsgevonden, waarmee het één van de oudste ‘mensenrechten filmfestivals’ is in Europa en uitgegroeid tot een van de grootste ter wereld. Naast Warschau, reist het festival naar meer dan 40 steden in Polen en Wit-Rusland en wordt het begeleid met een overvloed aan randprogramma’s.


Al 16 jaar zijn de Nederlandse Ambassade en het festival trouwe partners, en wordt het festival door de ambassade aangegrepen om extra aandacht te creëren voor de Internationale Dag van de Mensenrechten en de betrokkenheid van Nederland met het onderwerp. Wij zijn bij de opening, de voorstellingen en de afsluiting en praten met - en laten ons inspireren door - het publiek, de organisatie en de aanwezige (internationale) gasten.
Het festival bracht dit jaar vier Nederlandse producties en twee Nederlanders namen in de jury. Reden om een lunch te organiseren en de ervaringen van de cineasten, critici en organisatie te delen en onze waardering te tonen voor het prachtige werk dat deze mensen doen.


Op onze vraag of een mensenrechtenfilmfestival niet slechts publiek trekt dat eigenlijk niet meer ‘bewust gemaakt’ dient te worden van het belang van aandacht voor mensenrechten waren onze gasten heel uitgesproken: het is een wisselwerking. Een deel van het publiek komt voor de mensenrechten, en die krijgen een geweldig arsenaal aan ‘goede films’, wat hun culturele ontwikkeling ten goede komt. De personen die komen omdat ze weten dat er gewoon goede films vertoond worden, krijgen het mensenrechtenaspect daarbij mee.
En of dit werkt? Ik hoef na de prachtige documentaire van Benthe Forrer – The chocolate case -, geen chocolade zonder keurmerk meer te eten.

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: