LGBT Khartoum – together our voice is louder

Weblogbericht | 08-06-2016

Geschreven door Pieter Smidt van Gelder en Kristel Molema.

Nee, het papier met het programma en de namen erop neemt ze liever niet mee. Houd maar hier op de ambassade, dat is veiliger. We praten met Fatima van de lokale LGBT-beweging. Deze week organiseren we samen met hen een evenement over homorechten.

 

Geen sinecure – waar mensenrechten in Sudan al een lastige aangelegenheid zijn, is praten over homorechten voor vele echt een brug te ver.

Om geen argwaan te wekken vieren we de IDAHOT-dag zelfs niet op de dag zelf, maar iets later, in juni. Mensenrechtenverdedigers in de regio, die nochtans goed en moedig werk doen, zien homorechten bepaald niet als een prioriteit, en zijn soms zelfs zelf homofoob. Maar de organisatie waar we mee werken is duidelijk: ‘LGBT-rights are human rights, you can’t take it out of the package. Human rights are for all.’ Op homoseksualiteit staan zware straffen. De kranten staan vol met de meest merkwaardige verhalen: ‘9 perverts arrested for attending homosexual party,’ zo heet het dan. Negen op de tien Sudanezen zien homosexualiteit als een ziekte, die overigens behandeld kan worden.

Voor het evenement later die week hebben zich zo’n dertig mensen verzameld. We beginnen met een interactieve presentatie: wat is homoseksualiteit? En homofobie? We laten de documentaire Out and About zien, gemaakt door Nederlandse filmmakers. Het gaat om uit de kast komen in drie landen, drie continenten, drie verschillende situaties. Eerst komt een Russische moeder in beeld, dan een Keniaanse en ten slotte twee Indonesische ouders. Voor deze laatste twee was de schok het grootst: eerst hoorden ze dat hun zoon homoseksueel was, en vervolgens ook nog eens dat hij HIV had.

De homo-organisatie modereert vervolgens de discussie: wat vonden jullie goed aan deze documentaire? Wat minder? Welk verhaal maakte het meeste indruk? Dat van het lesbische meisje uit Kenia, volgens een deelneemster. Vrouwen hebben het dubbel moeilijk: er is discriminatie / stigma wegens het vrouw-zijn èn vanwege homoseksualiteit. De patriarchale cultuur in Sudan werkt ook door in de gay community. In persoonlijke gesprekken geven lesbiennes aan dat hun mannelijke lotgenoten hen dikwijls als minderwaardig behandelen. Door te blijven investeren in vrouwenemancipatie wordt ook de positie van vrouwen in de gay community versterkt: het mes snijdt hier aan twee kanten.

Veel dank is er voor Nederland en het Nederlands beleid: COC is alom bekend en Nederland wordt gezien als ‘a very good ally’. Iedereen blijft nog lang hangen voor de (non-alcoholische) nazit. Eindelijk een plek waar je jezelf kunt zijn, en onder elkaar kunt chillen. Hartstikke cool dat jullie dit organiseren, zegt onze Amerikaanse collega die er ook was aan het eind. ‘It was just right: you provided space, but let them handle the discussion.’ De meeste genodigden gaven aan dat homoseksualiteit vooral als iets seksueels wordt ervaren en dat zij gewoon zullen doen wat de maatschappij en hun familie van hen verwacht: trouwen met iemand van het andere geslacht. Misschien met een nichtje of neef, of misschien iemand uit hun homoseksuele gemeenschap. Kortom: homoseksualiteit en een gezinsleven gaan niet samen. Er is geen toekomstperspectief. Een perspectief dat in Nederland wel bestaat en daarom meer benadrukt zou moeten worden. Want zonder een toekomst, geen coming out. Er is nog een lange weg te gaan voor homorechten breder geaccepteerd zullen worden in Sudan. Maar iets van een begin is er.

 

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: