Mensenrechten in de bergen

Weblogbericht | 08-02-2016

Geschreven door Jurgen van Meirvenne.

Naar aanleiding van de Dag van de Mensenrechten organiseert de ambassade jaarlijks een Albanees Movies that Matter Filmfestival, een kleine dependance van het Haagse film- en debatfestival. In Albanië leidden die films tot goede (en soms felle) debatten op scholen en universiteiten, in jeugdclubs, bibliotheken en dit jaar ook in drie gevangenissen.

Voor het eerst wilden we ons niet beperken tot Tirana maar met onze boodschap en onze films ook andere delen van het land bereiken. Zoals Peshkopi, hoog in de bergen aan de grens met Macedonië.  Het is 4 uur rijden van Tirana, het grootste gedeelte over wegen die zo hard slingeren dat zelfs Albanezen af en toe de auto uit moeten om wagenziekte te onderdrukken. Er kan elk moment een jak voorbij komen, of een lama: zo hoog en steil. En overal langs de kant van de weg foto’s van verongelukte automobilisten – sommigen verontrustend recent.

De Said Najdeni-school is de grootste middelbare school van Oost-Albanië.  Het is een school die de dingen duidelijk ernstig neemt: niet zomaar een dag van de mensenrechten, maar meteen een hele week. De leerlingen hadden geschilderd voor de mensenrechten, gedicht, gekookt, gegeten, gezongen, gevoetbald en gedanst. En op vrijdag deden ze alles nog eens over, maar dan in gezelschap van hun ouders, de burgemeester en allerlei ander belangrijk volk. En ze kregen er een film bij, natuurlijk.

De hele school hing vol zelfgemaakte posters over mensenrechten, leerlingen gaven er elkaar les over, anderen leidden bezoekers rond de verschillende tentoonstellingen en overal werden drukke gesprekken gevoerd. Het thema leefde duidelijk.

De centrale aula was voorbehouden voor de film. The E-team gaat over medewerkers van Human Rights Watch die in crisisgebieden rapporteren over mensenrechtenschendingen, over hoe ze grote risico’s combineren met een heel normaal familieleven.  Een van de hoofdpersonages is Fred Abrahams, die 15 jaar lang in Albanië heeft gewoond en wiens ontdekking van een massamoord op burgers rechtsreeks geleid heeft tot de NAVO-interventie in Kosovo in 1999: meteen waren de toeschouwers geboeid. Het debat achteraf was intens en ging alle kanten uit: bloedwraak, kinderarbeid, abortus, homoseksualiteit, democratie, corruptie, onderwijs, armoede, migratie.  Leerlingen gingen in debat met hun docenten, met de directeur en de burgemeester. Sommigen werden emotioneel, verontwaardigd, boos. Maar allemaal toonden ze diep respect voor elkaars mening en allemaal bewezen ze dat voor hen mensenrechten geen abstractie zijn, dat ze heel goed weten wat hun rechten zijn – en die van de anderen.  Allen beseften de waarde van die rechten.

Mensenrechten zijn hot, daar in de koude bergen aan de grens met Macedonië. En in goede handen bij de jeugd van Peshkopi.

Vol goede moed nam ik weer de slingerweg naar Tirana. Prima dag gehad, alleen jammer dat ik geen jak of lama zag onderweg.

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: