God is een mysterie

Weblogbericht | 22-01-2016

Geschreven door Elise Kant.

Tachtig mensen van over de hele wereld verzamelden zich in Utrecht voor een conferentie over geloof, seksualiteit en mensenrechten. Vanuit het Mensenrechtenfonds steunt Nederland een organisatie die zich inzet voor de dialoog over LHBTI en geloof in zuidelijk Afrika.

Elise Kant (Kerk in Actie) en Judith Kotzé (IAM) bij de conferentie "Finding common ground to a dialogue on faith, sexuality and human rights", Utrecht, 18 en 19 januari 2016.

"God is een mysterie, gaat verder dan de namen die wij kunnen verzinnen, we weten wel wat God níet is, maar kunnen we ooit bevatten wat wél? Hoe groot?  In die ruimte ligt een opening voor gesprek!” Micha uit Rusland geeft na een betoog over de enorme problemen die hij ondervindt in het bespreekbaar maken van homoseksualiteit in de Russisch- (en andere) Orthodoxe kerken, ook een uitweg. Een uitweg die zo anders is, maar ook zo aansluit aan de manieren die bedacht zijn in andere kerken wereldwijd.

Tachtig mensen van over de hele wereld verzamelen zich in Utrecht voor de conferentie over geloof, seksualiteit en mensenrechten. Zo ongeveer de meest gecompliceerde trits van onderwerpen als je ze met elkaar in verband brengt. Het gaat over discriminatie en uitsluiting, over Godsbegrip en Bijbeluitleg en over taalvelden die langs elkaar heen communiceren. Én over oplossingen.

Vanuit ICCO en Kerk in Actie zijn we al lang met dit onderwerp bezig, samen met onze partnerorganisatie Inclusive & Affirming Ministries (IAM) uit Zuid Afrika en met ondersteuning vanuit het Mensenrechtenfonds van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. We hebben een dialoogmethode ontwikkeld, met als centraal punt: luisteren naar elkaars pijn. De pijn van wie uitgesloten wordt en de pijn van wie voelt dat er dingen gebeuren die ingaan tegen zijn/haar begrip van de wil van God. De pijn van de niet effectieve discussies waarbij de één met de Bijbel in de hand en de ander met de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens langs elkaar praat en zich tot op het bot gekrenkt voelt.

In deze conferentie wordt een stap verder gezet.  Wordt gepraat over hóe dan, die dialoog, en met wíe? En kan dat in elke context? In Afrika en Indonesië helpen persoonlijke verhalen heel goed. In de orthodoxe kerk juist niet, die doen eerder afbreuk. Elk land, elke kerk, elke situatie vraagt om zijn eigen aanpak. Maar wat alle mensen hier bindt is het zoeken naar wat we van elkaar kunnen leren, en hoe we stereotypen in het denken van iedereen kunnen doorbreken. De verwondering over de positieve verhalen uit Togo staan naast het verdriet van uit de kerk gegooid worden in Nigeria en de angst voor homobesmetting in Indonesië.  Het inspirerende open durven breken van Phumzille die benadrukt dat er niet alleen gepraat moet worden over homoseksualiteit maar überhaupt over seks (“leven is immers een seksueel overdraagbaar gegeven”), staat naast de dappere initiatieven van Steven in Indonesië om theologiestudenten kennis mee te geven over gelijke rechten van LHBTI’s.

En in die veelkleurigheid van ervaringen ligt de zoektocht naar hoe het gesprek te voeren. En nee, in deze conferentie denkt niet iedereen hetzelfde. Het spectrum ligt ver uiteen. Maar de gezamenlijke notie is helder: het stoppen van het geweld tegen LHBTI’s door of met goedkeuring van kerken én samen werken aan een wereld waar iedereen tot zijn recht mag komen. Waar de spanning tussen de opdracht vanuit het geloof om je naaste lief te hebben consequenties heeft voor hoe je met mensen omgaat, ook al ben je het niet met ze eens.

Een ontroerende groep mensen die werkt aan het vinden van “life giving ways and life giving language” waar Bijbelse taal en mensenrechtentaal naast elkaar worden gelegd en de overeenkomsten worden gezocht. Waar niet wordt uitgegaan van morele superioriteit maar van ontmoeting tussen werelden die soms minder verschillend zijn dan ze op het eerste gezicht lijken.

Het is mijn vurige wens dat in een wereld waarin resultaat en geld de indicatoren zijn van succes, dit soort lichtpunten gekoesterd blijven worden. In een klimaat van bezuinigingen en keuzes maken dit blijven mag.

Die mensen, die partners van ICCO en Kerk in Actie, en onze solidariteit met hen, daar gaat het om.

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: