Een bezoek aan wijk PK 5, Bangui

Weblogbericht | 04-12-2015

Geschreven door Pieter Smidt van Gelder.

Verderop horen we hevig schieten. ‘Dat is Sangaris,’ zegt Ahmed, onze gids, met het oor van een kenner. Hij doelt op de Franse militaire missie die nu ruim een jaar in het land is.

Samen met François, de baas van UN OCHA ben ik in de wijk PK 5 in Bangui, Centraal Afrikaanse Republiek. Op dit moment wonen hier bijna uitsluitend moslims en ze durven hun wijk niet uit. Er is gebrek aan water en aan voedsel. Velen spreken van een ghetto. Geregeld komt het tot beschietingen tussen Christelijke en islamitische milities. Alhoewel Christelijk en islamitisch? Zo afficheren ze althans zichzelf.

Waarom haten de mensen elkaar zo? Een gemakkelijk antwoord is niet te geven, maar sinds het uitbreken van de crisis in 2012 staan groepen lijnrecht tegenover elkaar. Burgers die vroeger tamelijk vredig samenleefden. Veel moslims zijn gevlucht. Degenen die er nog zijn voelen zich behandeld als tweederangs burgers. Ook speelt jaloezie een rol. In de CAR is iedereen arm, maar moslims waren relatief iets rijker (minder arm) dan de Christelijke bevolking, doordat ze van handel leefden. Toch is het in de kern geen religieus conflict in de CAR. Religie is geïnstrumentaliseerd, politiek gemanipuleerd door lieden van twijfelachtig allooi. Sinds de crisis is er meer aandacht voor de CAR. Ook Nederland is op verschillende manieren actief, met humanitaire hulp via de VN, fondsen voor CORDAID en bijvoorbeeld ook steun aan radiomakers die oproepen tot verdraagzaamheid en verzoening.

Dit weekend is de Paus op bezoek in de CAR. Het is naar verluidt de eerste keer dat de kerkleider naar een land in oorlog komt. Voor deze Paus is het de eerste Afrikaanse reis. Vooraf waren de verwachtingen hooggespannen. ‘Ndjoni gango François’ staat er in lokale taal Sango overal te lezen, wat zoveel betekent als ‘wees welkom Franciscus’. Ook zijn er spandoeken in het Spaans en Frans (‘RCA – une nation qui veut vivre en paix’). Over wat de gevolgen van het bezoek zullen zijn, lijken de meningen verdeeld. Natuurlijk is hij hier meer dan welkom, vinden velen. Maar wonderen kunnen (zelfs) van de Paus niet verwacht worden. ‘Wij Centraal-Afrikanen moeten zelf ons lot ter hand nemen,’ zo zegt iemand me.

In zijn preken zal Franciscus de nadruk leggen op vrede en verzoening. Hij roept iedereen op ambachtslieden van vergeving, verzoening en barmhartigheid te worden. ‘Als God gerechtigheid is, moeten Christenen bewerkstelligers van een vrede gebaseerd op rechtvaardigheid zijn’. In een emotionele toespraak vraagt de presidente (zelf katholiek) voor vergeving van de velen zonden. Hoe kunnen mensen uit naam van religie anderen vermoorden, verkrachten, verbranden, vraagt ze zich terecht af. De Paus bezoekt zelf ook PK5 en bidt samen met de imam in de grote moskee. Alles blijft rustig, en de Centraal-Afrikanen zijn zichtbaar blij met dit bezoek.

‘Voor het eerst zie ik hier overal gelukkige gezichten,’ stelt ook de hoogste VN-vertegenwoordiger.

Toch is vrede nog niet bepaald een gegeven. Als we na ons korte bezoek weer wegrijden uit PK 5 worden we ingehaald door een motor. Achterop zit een jongen met een kalashnikoff. Hij gaat zijn broeders helpen.

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: