Een collectief huwelijk tussen personen van gelijk geslacht in Brazilië

Weblogbericht | 14-07-2015

Geschreven door Han Peters.

Brazilië is het land van de samba, van het voetbal en van de vrolijkheid. Waar. Brazilië heeft sinds 2013 het huwelijk opengesteld voor partners van gelijk geslacht. Ook waar.

Toch hebben mensen met een seksuele oriëntatie die afwijkt van wat ik gemakshalve maar even de traditionele norm noem, het niet altijd even makkelijk.

Vorige maand deed de Braziliaanse actrice en transgender Viviany Beleboni hier veel stof opwaaien door op de Gay Pride in São Paulo een kruis te dragen. Ze deed dat om aandacht te vragen voor de last waaronder menig lid van de LHBTI-gemeenschap (lesbisch, homo, bi, en transgender) gebukt gaat. Deze combinatie van seksuele geaardheid en religie kwam haar op veel kritiek te staan.

Waar het land aan de ene kant Gay Prides kent, is er aan de andere kant sprake van een groeiende groep conservatieven. Sinds de verkiezingen in oktober 2014 is het evangelische blok in het nationale parlement gegroeid. Velen willen het liefst de klok terugdraaien. Wat ook een rol speelt is de machocultuur die Latijns-Amerika zo eigen is. Ervoor uitkomen dat je homo bent is voor een man hier nog steeds een grote stap.

Toen ik een paar weken geleden werd gevraagd om aanwezig te zijn bij een collectief huwelijk van tien stellen van gelijk geslacht, hoefde ik niet lang na te denken. Het is belangrijk om te laten zien dat Nederland staat voor pluriformiteit en vrijheid van seksuele oriëntatie. Niet veel ambassades in Brasilia durven hun nek uit te steken. Zeker niet bij een openbaar huwelijk als dit, dat met opzet pal voor het Braziliaanse parlementsgebouw werd gesloten.

Mijn Belgische collega was er ook. Hij trad op als officieel getuige, samen met het strijdbare parlementslid Erika Kokay. Het huwelijk werd gesloten door Abiail Ferreira, ambtenaar van de burgelijke stand. Ze is zwart en zei dat ze graag iets wilde doen voor andere mensen die in het dagelijks leven discriminatie ervaren.

Het was een prachtige middag. Twintig, meest jonge mensen beloofden elkaar de eeuwige trouw. Tranen vloeiden en applaus weerklonk. Het was een dag van zon en geluk. Ook al weten we dat niet alle relaties het eeuwige leven hebben, elk individu heeft nu eenmaal het recht om zijn of haar geluk te zoeken. Wie of wat je ook bent. In welk land je ook woont. Gewoon, omdat liefde het belangrijkste in het leven is.

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: