Een dubbelleven in Japan

Weblogbericht | 22-05-2015

Geschreven door Arjen van den Berg en Pieter van Sloten.

Japan is op LHBT-vlak een betrekkelijk conservatief land. Hoewel geweld tegen LHBT's amper voorkomt (of nauwelijks wordt geregistreerd), is de maatschappelijke aanvaarding beperkt.

Veel jongeren durven niet voor hun geaardheid uit te komen, niet alleen omdat hun ouders dat niet zouden begrijpen of accepteren, maar ook omdat zij zich in deze strak georganiseerde samenleving daarmee onmiddellijk tot een leven in de (rafel)randen zouden veroordelen. Een vaak gehoorde klacht uit de homogemeenschap is dat uitkomen voor de eigen seksuele geaardheid de kansen op de arbeidsmarkt aanzienlijk verkleint. Dus houden vele LHBT's er een dubbelleven op na. Er bestaan in Japan vele ongeschreven regels over “hoe het hoort”, en anders zijn wordt maar moeilijk omarmd.

De huidige politieke verhoudingen in Japan zijn wat betreft gelijke rechten voor LHBT's minder gunstig dan voorheen. De progressieve Democratic Party of Japan (DPJ) heeft sinds december 2014 nog maar 73 zetels in het parlement tegenover 291 zetels voor de conservatieve Liberal Democratic Party (LDP) van Shinzo Abe. Terwijl Shinzo Abe zichzelf profileert als moderne man en pionier van womenomics - Japan’s programma om de arbeidsparticipatie van vrouwen te verhogen - moet de Japanse LHBT-gemeenschap het vooral hebben van de verzwakte DPJ en – veelbelovender – een aantal progressieve deelgemeentes (“ku’s”) in Tokyo. Shibuya-ku - de hippe en eeuwig met LED verlichte wijk bekend van de film Lost in Translation - begint deze zomer met de uitgifte van partnerschapscertificaten voor homostellen. Deze certificaten, hoewel niet juridisch bindend, geven werknemers een officiële basis om gelijke behandeling te eisen van hun werkgevers, of van bijvoorbeeld huurbazen. Naast praktische voordelen is dit ook een belangrijke symbolische stap. Shibuya’s zet om homopartnerschappen te erkennen heeft een legitimerende werking die op langere termijn voor bredere LHBT-acceptatie kan zorgen. De eerste tekenen zijn gunstig: verwacht wordt dat Setagaya-ku en Yokohama met vergelijkbare initiatieven gaan komen. Minder positief is het feit dat Shibuya’s LDP-vertegenwoordigers – van de stevig in het zadel zittende regeringspartij van Shinzo Abe - allemaal tegen het initiatief hebben gestemd.

Tegen deze achtergrond vond midden april de jaarlijkse Tokyo Rainbow Week plaats. De Rainbow Week ging van start met Pride Weekend waar dit jaar 55.000 bezoekers op afkwamen—ruim twee keer zoveel als in 2014. De Nederlandse ambassade in Tokio was op de zondag aanwezig in een gezamenlijke stand met België, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Zwitserland en de EU-delegatie. Een aantal ambassadeurs en plaatsvervangers gaf een korte toespraak op het hoofdpodium, waaronder de Nederlandse tweede man. De ambassade organiseerde ook samen met de NGO Good Aging Yells (GAY) de fototentoonstelling Diversity in Portraits met winnende werken van Pride Photo Award en een Japanse fotograaf in Shibuya. Deze tentoonstelling was al eerder te zien in het Hollandse Pakhuis in het stadje Hirado, en werd ook deze keer gecureerd door de directeur van dat pakhuis, dat als ontmoetingsplaats dient voor de “oosterse” en “westerse” culturen. In de woorden van de curator: “Eeuwen geleden al brachten de Hollanders nieuwe ideeën en moderne waarden naar Japan; ik zie het als mijn taak dat te blijven doen”.

De Nederlandse ambassade organiseert regelmatig activiteiten om maatschappelijke verandering in Japan op LHBT-vlak vooruit te helpen. Naast elk jaar vertegenwoordigd te zijn op de Tokyo Rainbow Pride, zet de ambassade in op het versterken van de NGO-gemeenschap door ze te koppelen aan ervaren Nederlandse organisaties, en organiseert de ambassade bijeenkomsten om de kennis en acceptatie van LHBT's in Japan te vergroten.

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: