Een weekje meekijken met de mensenrechtenambassadeur

Weblogbericht | 08-04-2015

Geschreven door Daan Eijwoudt.

In Nederland hebben we een mensenrechtenambassadeur die de wereld rondreist om te kijken waar we landen kunnen helpen met het versterken van mensenrechten en ons beleid uit te leggen.

Een bezoek van de Mensenrechtenambassadeur gaat niet met een opgeheven vingertje, zoals het vooroordeel wil, maar is juist een handreiking en een kans om elkaar met open vizier tegemoet te treden. Enkele impressies van zijn bezoek aan de Filipijnen, waar ik in zijn delegatie meereisde vind je hieronder.

Maandagnacht 23 maart 02.34, ergens boven Servië.

Terwijl de rest van het vliegtuig helverlicht schermpje Birdman of The Hangover zit te kijken spreken we het dossier door. In de week voor het bezoek hebben verschillende collega’s een dossier geschreven waarmee de ambassadeur een goed beeld heeft van de lokale mensenrechtensituatie. De eerste twee dagen zullen in het teken staan van ontmoetingen tijdens een conferentie over een internetvrijheid. Tot laat in de nacht praten we door over ontmoetingen met een hoge functionaris van de VN, de delegatie van Facebook en de verschillende Ngo’s die aanwezig zullen zijn.

Maandagmiddag  23 maart,13.17, boven grensgebied Iran en Pakistan.

Een korte verfrissende tussenstop in Abu Dhabi heeft alweer plaatsgemaakt voor een nieuw vliegtuig en de Nederlandse medepassagiers lijken veelal plaatsgemaakt te hebben voor Filippino’s. Enkele uren en vele tijdzones later komen we aan op het Manila en wordt de winterkleding uit Nederland gauw verwisseld voor een luchtiger outfit.

Dinsdagmiddag 24 maart, 14.45

Na veel lezingen en gesprekken met lokale ngo’s is het tijd om even koffie te drinken. Juist dit is voor de mensenrechtenambassadeur een goede gelegenheid om veel mensen te spreken.  Zo spreken we even met Aziatische activisten en internetexperts uit landen zo divers als Japan, Cambodja en Pakistan en horen veel praktische vragen over wat de ambassadeur voor ze kan betekenen. Er worden kaartjes uitgewisseld en gauw haast de ambassadeur zich naar een paneldiscussie, waar het vooral ging over het plotseling afsluiten van bepaalde sociale media of zelfs het hele internet door overheden.

Woensdagmiddag 25 maart, 12.30, Manila

Op het Filipijnse Ministerie van Justitie vond een ceremonie plaats waarbij de Minister van Justitie en de Nederlandse Ambassadeur in Manila, Marion Derckx een verklaring tekenen waarin nauwere samenwerking op gebieden zoals mensenhandel en  kindersekstoerisme wordt afgesproken. De ambassadeur hield hier een toespraak over het belang van een menswaardig bestaan en herinnerde de aanwezigen aan artikel vier van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, waarin slavernij en verhandeling van mensen verboden is.

Woensdagmiddag 25 maart, 16.15, Manila

Terwijl de Ambassadeur op het Ministerie van Justitie is blijf ik alleen achter op de conferentie. ’s Middags mag ik met mijn Duitse en Amerikaanse collega aan een kritisch publiek uitleggen waar de Freedom Online Coalitie voor staat, een Nederlands initiatief uit 2011, van inmiddels 26 landen die internetvrijheid bevorderen. Een van de redenen voor dit bezoek is om  meer Aziatische landen, zoals de Filipijnen lid van de coalitie te laten worden. 

Donderdagmorgen 26 maart, 11.00

Op het scherm staan de concrete voorstellen van de ambassade: meer samenwerking om mensenhandel en kindersekstoerisme tegen te gaan. Bovenin een torenflat, met een adembenemend uitzicht over de stad, zijn vertegenwoordigers van de Filipijnse justitie, politie, openbaar ministerie en migrantenorganisaties samengekomen met diplomaten uit Westerse landen.  Er wordt goed doorgepakt na de ondertekening van de verklaring van gisteren. De bedoeling is om mensenhandel bij de wortel aan te pakken. Ambassades kunnen een belangrijke rol spelen, door bij de visa-aanvraag van migranten signalen van mensenhandel te herkennen en gegevens te delen met andere stakeholders.

Donderdagmiddag 26 maart,  15.16

Aan de andere kant van de stad die meer dan 11 miljoen inwoners telt ligt het Filipijnse Ministerie van Buitenlandse Zaken, waar we een discussie hebben met de staatssecretaris die verantwoordelijk is voor Mensenrechten in het Filipijns beleid. Hij is vaak in Den Haag geweest en jaloers dat we de dag erna weer naar Nederland vliegen. Bij veel vragen die we hebben geeft hij aan dat hij het eerst even met de Minister moet overleggen. Na beneden uit de lift te komen spot een medewerker van de Ambassade de Minister van Buitenlandse Zaken die een onderonsje heeft met de Directeur van de Nationale Bank en de Minister van Financiën. Onze ambassadeur in Manila stapt kordaat op hem af en een kort en vriendelijk gesprek volgt. Zo makkelijk kan diplomatie soms zijn: in de wandelgangen op de juiste mensen durven afstappen.

Vrijdagmorgen 27 maart, 12.00

De volgende ochtend worden we allerhartelijkst ontvangen door een kleine, krachtige dame met wie het gesprek veel te kort duurt omdat we nog uren hadden kunnen doorpraten over een van haar lievelingsthema’s: business & human rights. De voorzitter van de Filipijnse mensenrechtencommissie ziet veel in de bewustwording van bedrijven voor hun verantwoordelijkheid, zowel in Westerse landen als de Filippijnen.

Vrijdagmiddag 27 maart, 17.40

Vlak voor de lange terugreis naar Nederland hebben we nog heel even de tijd om de stad in te gaan. Vlakbij ons hotel liggen een paar enorme shopping malls. waar we tot de conclusie komen dat we voor het lokale eten  niet op de Filippijnen hoeven te zijn. Toch drukte dit de pret niet, het was goed om tijdens ons etentje terug te blikken op een paar zeer intensieve dagen in Manila en te zien dat we veel kunnen bereiken in nauwe samenwerking met landen aan de andere kant van de wereld. Als landen open en eerlijk tegemoet worden getreden, ook over de eigen situatie, kunnen we elkaar goed versterken.

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: