Over prauwen, odyssees en migrantenrechten

Weblogbericht | 10-12-2014

Geschreven door Pieter Jan Kleiweg.

Diplomatie heeft zijn eigen bargoens. Weet u bijvoorbeeld wat een “artikel 8 dialoog” is? Diplo-geheimtaal die verwijst naar een paragraaf (jawel: artikel 8) uit een verdrag tussen de Europese Unie en Afrikaanse landen. Het Cotonou-verdrag.

VN-conventie over rechten van arbeidsmigranten
Op 4 december voerden wij de “artikel 8 dialoog” met Senegal.

Senegal sneed zelf een onderwerp aan: de VN-conventie over rechten van arbeidsmigranten. Deze conventie stamt uit 1990 en is erg controversieel. Een onbemind verdrag. Bijna alle ontwikkelingslanden (landen van herkomst van migranten) hebben het goedgekeurd. Maar alle rijkere landen (landen van bestemming van migranten) hebben het verdrag niet getekend. Ook Nederland niet. Dit verdrag maakt namelijk geen onderscheid tussen legale en illegale arbeidsmigranten. En is dus niet conform de Nederlandse wetgeving. Zie ook hier.

Afrika is van oordeel dat Europa de conventie wél moet bekrachtigen. Afrikaanse landen zeggen dat het verdrag hun migranten kan beschermen.

Sommige Afrikaanse landen gaan zelfs schandelijk ver in het verdoemen van Europa. De Minister van Buitenlandse Zaken van Gambia zei 10 dagen geleden: “We moeten een einde maken aan de massamoord van jonge Afrikanen en Afrikaanse migranten op de Europese kusten. We kunnen deze racistische genocide niet ongestraft toestaan”. http://t.co/8uOKuPKFUE

Mensenrechtendag: “La Pirogue”

De emotie over de “rechten van migranten” lopen dus hoog op. Reden voor ons om hierover te spreken op Internationale Mensenrechtendag (10 december). Op de Residentie vertoonden wij de film “La Pirogue” (“De Prauw”): een moderne en tragische Odyssee uit 2012 van de Senegalese filmmaker Moussa Touré. Het verhaal van 40 West-Afrikanen die per vissersboot van Dakar naar de Spaanse kust varen hopend op een betere toekomst. De motor begeeft het op zee. De helft sterft. Uiteindelijk worden ze gered door de Spaanse politie op de Canarische eilanden en met € 15 en een sandwich teruggestuurd naar Senegal. De film gedenkt de 5.000 West-Afrikanen die in 2006-2010 zijn omgekomen tijdens hun vlucht naar een niet-bestaand Eldorado in Europa.

Wij hadden 50 jongeren uit de arme buitenwijken van Dakar uitgenodigd om de film te bekijken. Velen waren geroerd. Er waren tranen. Want veel families hebben verwanten die niet zijn teruggekeerd.

Na afloop hadden wij een debat. Waarom nemen mensen zulke grote risico’s? Wat is de rol van de overheid om clandestiene migratie tegen te gaan? Moet Europa helpen door beter te patrouilleren in de West-Afrikaanse kustwateren?

Antwoorden waren moeilijk.

Maar dit debat gaf reliëf aan het lijden van een kwetsbare groep. En ik begrijp heel goed waarom Senegal daarvoor aandacht vraagt. De “artikel 8 dialoog”, hoe koud-bureaucratisch die benaming ook is, is daar mede voor bedoeld.

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: