Lesbisch in Bangladesh – ‘the uncomfortable closet’

Weblogbericht | 05-12-2014

Geschreven door Lilli Thouplet .

Zoals in veel landen wordt homoseksualiteit ook in Bangladesh niet geaccepteerd. Homoseksuelen (man en vrouw) riskeren er zelfs een levenslange celstraf

Toch lijkt de Bengaalse ‘gay scene’ zich de afgelopen jaren redelijk te ontwikkelen. Zo is er een lokale organisatie die zich bezighoudt met het welzijn van seksuele minderheden, Bandhu Social Welfare Society, en biedt het internet een aantal platforms waarop homoseksuelen elkaar virtueel kunnen ontmoeten. In de hoofdstad worden ook regelmatig (veelal geheime) evenementen georganiseerd. Afgelopen april werd daar zelfs de eerste zogeheten Rainbow Rally gehouden, een vermomde gay parade waaraan bijna honderd mensen uit de LGBT-gemeenschap deelnamen. Daarnaast heeft Bangladesh sinds kort ook een eigen homokrant: ‘Roopbaan’, ook wel bekend als ‘Fagazine’.

Al deze activiteiten gaan zeker niet zonder slag of stoot, maar ondanks de politieke en sociale belemmeringen spreekt de homoseksuele gemeenschap toch over een ‘comfortable closet’. Althans, de mannen. Ze kunnen dan (nog) niet open zijn over hun geaardheid, maar ze zijn tevreden met wat al bereikt is en de kast waarin ze zitten is naar eigen zeggen nog best aangenaam. Omdat fysiek contact tussen mannen onderdeel is van de Bengaalse cultuur, kunnen ze relatief vrij door het leven. Het is bijvoorbeeld heel gewoon om vriendschappelijk hand in hand over straat te gaan en samenwonen met ‘een vriend’ is ook geen enkel probleem. Daarnaast hebben ze toegang tot grote, georganiseerde netwerken, evenals de transgender en transseksuele gemeenschap. Een geheim leven is natuurlijk verre van ideaal, maar de successen tot nu toe bieden hoop voor de toekomst. Maar hoe leven lesbiennes en biseksuele vrouwen eigenlijk in Bangladesh? Want daar horen we vrijwel nooit iets over…

De ambassade ondersteunt al langere tijd projecten met bovengenoemde doelgroepen, maar zou daarnaast ook graag wat voor de lesbische gemeenschap betekenen. Uit gesprekken met Bandhu en enkele lesbische vrouwen bleek echter dat van een gemeenschap nog lang geen sprake is. Sinds kort heeft Bandhu wel een medewerker in de arm genomen die zich specifiek op deze groep richt, maar het blijkt nog een lastige taak om de vrouwen te vinden, laat staan ze bij elkaar te krijgen. En dat is ook te verklaren. Lesbische en biseksuele vrouwen hebben van de gehele LGBT-gemeenschap namelijk het meest te vrezen.  

Vrouwen staan vaak onder veel strenger familietoezicht dan mannen. De kans dat hun geaardheid aan het licht komt is dus groter. Daarnaast zijn de consequenties veelal ook erger. Het zal niet de eerste keer zijn dat een lesbische of biseksuele vrouw opgesloten of per direct uitgehuwelijkt wordt om haar geaardheid. Dergelijke scenario’s zorgen er dan ook voor dat deze vrouwen minder naar buiten durven te treden, zelfs niet in een vertrouwd netwerk dat veiligheid zou kunnen bieden. Het risico is te groot en de gevolgen zijn te zwaar. De kast waar ze in zitten is dus een stuk minder comfortabel. Ronduit stikbenauwd misschien wel.

Om hier iets aan te veranderen moet het probleem meer aandacht krijgen, en daarvoor zijn vrouwen nodig die om die aandacht durven te vragen. Bandhu heeft hierin de eerste stap gezet door actief te bouwen aan een vrouwennetwerk en een hulplijn in te stellen. En met succes, want inmiddels is de groep groot genoeg om maandelijks een praatgroep te organiseren en educatieve programma’s op te starten. De ambassade wil hier graag aan bijdragen en gaat verder onderzoeken welke rol zij kan spelen in deze ontwikkelingen.

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: