Het recht om kind te zijn

Weblogbericht | 17-10-2014

Geschreven door Susan Blankhart.

In het kader van de VN Day of the Girl organiseert een lokale Sudanese organisatie in Khartoum een bijeenkomst tegen kindhuwelijken.

7 procent van de Sudanese meisjes trouwt voor hun 15e; een derde is getrouwd als ze 18 zijn. In de hoofdstad Khartoum komen kindhuwelijken niet zoveel voor. Dat ligt anders in rurale gebieden ver weg als Darfur en Kordofan.

Onze ambassade – we steunen de organisatie al jaren – is ook uitgenodigd. We hebben een plaatsvervangend gevoel van schaamte als ons, om te benadrukken dat we echt moeten komen, wordt verteld dat er een moeder van elf jaar en een meisje van acht, net ontsnapt uit een huwelijk op haar vijfde, bij zullen zijn. Alsof we anders niet zouden komen.

De bijeenkomst begint in een te warm zaaltje, met als altijd te aardige welkomstwoorden voor de buitenlandse gasten. Dan komt er een heuse vrouwen fanfare de zaal binnen marcheren. Met voorop pontificaal de twee meisjes. De oudste met haar baby’tje van vier weken ongelukkig tegen zich aan gedrukt. De meisjes worden door de aanwezige vrouwen en mannen toegejuicht en langzaam, ze maken drie ererondjes door de zaal, zie je ze gaan glimmen. Ze hebben zich ontworsteld. Ze zijn een voorbeeld. De advocaat, moeder, een broer van de moeder vertellen hoe moeilijk de strijd was de meisjes uit handen van hun echtgenoten te krijgen. Nog steeds worden ze bedreigd. De ex-mannen vinden dat de meisjes hun eigendom zijn. Het meisje van elf zegt dat ze nu naar school wil, wil leren lezen, zelf minister-president wil worden. In de zaal klinkt soms zacht gesnik van aanwezigen bij het horen van die roerende, heel directe verhalen.

In mijn toespraakje zeg ik dat de mensen hier niet alleen staan, dat het niet iets typisch Islamitisch is (zoals hier vaak wordt beweerd), maar dat in zoveel andere landen mensen de strijd tegen de kindhuwelijken aangaan. Ik geef de twee meisjes een speelgoedknuffel, dat hoort immers bij hun leeftijd. Maar een beetje wrang denk ik: is de knuffel voor de moeder van elf of voor haar baby?

Ik heb diep respect voor de vrouwen van deze organisatie die deze strijd zijn aangegaan, de advocaten, de maatschappelijk werkers. Een oudere vrouw die naast me zit vertrouwt me toe: ‘Mijn zoon bracht me weg en was bezorgd dat deze bijeenkomst verboden zou worden, maar toen hij ambassadeauto’s zag was hij opgelucht.’ Door onze aanwezigheid kunnen we een beetje bescherming bieden aan deze mensen die hun nek durven uit te steken.

De bijeenkomst eindigt met een conceptwetsvoorstel, dat aan de overheid zal worden aangeboden om de huwelijksleeftijd naar 18 jaar te brengen. Dat zal wel niet meteen lukken, maar hopelijk zal er wel een paar jaar bovenop de huidige 10-jaar grens komen.

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: