IDAHO in Malta

Weblogbericht | 16-05-2014

Geschreven door Saskia Helsdingen.

Malta komt op mij over als een eiland van uitersten: een land waar legalisering van abortus onbespreekbaar is, maar waar ook onlangs wetgeving is aangenomen die geregistreerde parterschap en adoptie voor paren van gelijk geslacht mogelijk maakt.

Een land met een klein landoppervlak, maar één van de hoogste aantallen auto's per inwoner; en een land met prachtige uitzichten en frisse zeelucht, maar met een vergaderzaal zonder ramen. En in die vergaderzaal zit ik de hele dag.

Ik ben hier voor een internationale bijeenkomst ter ere van de internationale dag tegen homofobie en transfobie (IDAHO, 17 mei) (http://www.idaho2014forum.org/ ). Op de deelnemerslijst staan vertegenwoordigers van belangenorganisaties, multilaterale organisaties zoals de Raad van Europa, de Europese Unie en de Verenigde Naties (https://www.unfe.org/ ) en overheden van veel verschillende landen. Doel van de bijeenkomst is om te praten over de problematiek die LHBT ervaren in Europa en te bespreken hoe deze problemen kunnen worden aangepakt. Een komen en gaan van ministers, ambtenaren en activisten, vooral ook omdat voorafgaande aan de bijeenkomst diverse gerelateerde vergaderingen gepland zijn.

Als vertegenwoordiger van Buitenlandse Zaken sluit ik, samen met collega's van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen (OCW), aan bij de vergadering van een netwerk van overheidsvertegenwoordigers die zich bezighouden met bevordering van gelijke rechten voor LHBT. We informeren elkaar over de stand van zaken op het gebied van LHBT-emancipatie in de verschillende landen en duiken dieper in enkele vraagstukken.

Voor deze groep collega's is de presentatie van de nieuwe ILGA-kaart (http://www.ilga-europe.org/home/publications/reports_and_other_materials/rainbow_europe ) waarop verschillende landen tegen elkaar worden afgezet op basis van een vergelijk van wetgeving inzake LHBT, één van de spannendste momenten van de conferentie. De kaart brengt een gezond gevoel van competitie teweeg, waarbij de overheidsvertegenwoordigers van de verschillende landen hopen elkaar af te kunnen troeven met een hoger cijfer. Mijn Britse collega wrijft uiteindelijk ons lichtelijk triomfantelijk in, dat Groot Brittannië als hoogste gescoord heeft. Nederland staat als vierde op de lijst en is daarmee gestegen ten opzichte van vorig jaar. Geen slechte score, al blijven we natuurlijk streven naar een nog hogere score. Een blik op de rest van de wereld op de kaart maakt verder direct duidelijk dat er internationaal ook nog veel te doen is.

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: