Stemrecht

Weblogbericht | 07-04-2014

Geschreven door Han Peters.

Een beetje gespannen was ik wel, moet ik bekennen, toen ik me op zaterdag 5 april ’s ochtends in een scherfvest hees.

Maar bij het zien van al die honderden Afghanen die geduldig stonden te wachten bij de stemlokalen, was de spanning gauw verdwenen. Veel Afghanen vonden het mooi dat niet alle buitenlanders zich deze dag hadden opgesloten in de kelder. Tientallen collega’s van EU-ambassades bezochten als onderdeel van de waarnemersmissie van de EU stembureaus om te zien hoe de verkiezingen verliepen.

De weken ervoor was het vooral in Kaboel erg onrustig geweest. De Taliban en andere opstandelingen hadden juist in de dagen voor de verkiezingen een paar aandacht trekkende aanslagen gepleegd. Het doel daarvan was om de Afghanen te ontmoedigen naar de stembus te gaan. Wat de uitslag ook zal zijn (op het moment dat ik deze blog schrijf, is daar nog weinig van te zeggen), zeker is dat de Afghaanse kiezers zich niet hebben laten intimideren. De opkomst was hoger dan ooit. De Afghanen bestreden met hun eigen ‘ballots’ de ‘bullets’ van de Taliban. Een psychologische klap van jewelste!

Ik volgde de weken voor de verkiezingen de sociale media met nog meer aandacht dan normaal. Het leek erop alsof elke aanslag de Afghanen sterkte in hun overtuiging om te gaan stemmen. De Afghaanse pers had na een aanslag waarbij een van de meest vooraanstaande Afghaanse journalisten omkwam, besloten om de Taliban te boycotten. Ze schreven niet of nauwelijks over de aanslagen die daarna volgden. Zelf ben ik niet zo dol op persboycots. Ik zie liever dat nieuws wordt gepubliceerd dan wordt achtergehouden. Maar met deze actie zullen ze in Quetta (een van de machtscentra van de Taliban) niet blij zijn geweest.  

De stemlokalen in Afghanistan zijn gescheiden. De mannen gaan naar het ene lokaal, de vrouwen naar het andere. Mijn twee vrouwelijke collega’s in het waarnemersteam bezochten vooral de stemlokalen voor vrouwen. Om te voorkomen dat mensen meer dan één keer stemmen, moest elke kiezer een van zijn vingers in een pot stoppen met moeilijk afwasbare inkt. Op Twitter verschenen foto’s van vrouwen die hun middelvinger in de inkt hadden gedoopt en die demonstratief toonden als protest tegen de Taliban.

Stemrecht. Wij nemen vaak niet eens de moeite om te gaan stemmen. Maar in Afghanistan werd zaterdag 5 april even het feest van de democratie gevierd. Er zullen ongetwijfeld nog veel beschuldigingen van fraude volgen. De verkiezingen zijn zeker niet vlekkeloos verlopen. Maar deze dag pakken ze de Afghanen niet meer af!

Eerdere blogs van Han Peters:

Ezels in touw voor de democratie

Aanpakken geweld tegen vrouwen: een lange weg...

Honger of kou?

Opium voor het volk

Wapperende haren

Dichtende tienermeisjes

Verloren kinderen

Van vechten naar dienen

Vrouwenrechten in Afghanistan: geen kunst?

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: