LHBT-rechten in Georgië - Stille steun van achterin de rechtszaal

Weblogbericht | 06-03-2014

Geschreven door Jan Huisman.

Met veertig toeschouwers is het bomvol in de kleine rechtszaal van de gemeentelijke rechtbank in Tbilisi. Een jonge vrouw getuigt over haar ervaringen op 17 mei 2013, toen zij samen met nog geen honderd andere LHBT-activisten werd belaagd door een woedende menigte van duizenden, waaronder ook priesters van de Georgisch Orthodoxe kerk (zie: http://www.civil.ge/eng/article.php?id=26073)

Foto via: http://www.tabula.ge/ge/story/71224-fotogalerea-martlmadidebelma-aqtivistebma-dzaladobis-satsinaaghmdego-aqcia-chashales]

Hooliganisme

De meeste LHBT-demonstranten konden met drie grote stadsbussen in veiligheid worden gebracht, maar een twintigtal vrouwen – de meesten lid van de NGO Women’s Initiative Supporting Group (WISG) – was door de wegversperringen te laat aangekomen. Zij werden omsingeld door de menigte, die met stenen gooide en doodsbedreigingen schreeuwde. De politie stond ertussen en beschermde de groep tot er een minibus werd opgetrommeld, waarin de LHBT-activisten konden ontsnappen. Er vielen op die dag 28 gewonden.

Een aantal mensen kreeg een dag na de geweldsuitbarsting een boete van 100 Georgische Lari (€42) voor ‘hooliganisme’. Slechts vier worden er strafrechtelijk vervolgd, allemaal aangeklaagd door het Georgische Openbaar Ministerie voor ‘het verhinderen van de vrijheid van meningsuiting’. In Georgië is dit een ernstig misdrijf met als maximale straf drie jaar in de gevangenis, maar tot op heden is een dergelijk straf nog nooit gegeven.

Eén van de verdachten is een Orthodoxe priester, beroemd vanwege een foto waarop hij tijdens de rellen een stoel vasthoudt– volgens tegenstanders als wapen, volgens medestanders omdat hij het had afgepakt van iemand die het als zodanig wilde gebruiken.

Ben je lesbisch?

Met een aantal like-minded ambassades volgt Nederland deze rechtszaak. Wij doen dit om zelf te kunnen monitoren hoe deze politiek gevoelige zaak verloopt. Bovendien is onze aanwezigheid een steun in de rug van de LHTB gemeenschap in Georgië.

Samen met een Britse en een Amerikaanse collega zit ik begin deze maand achterin de rechtszaal als een jonge vrouw begint met haar getuigenis. Een lokale medewerker vertaalt live wat er wordt gezegd. Zij vertelt over de doodsangsten die ze heeft doorstaan. De verwensingen, de bedreigingen en de stenen. Het publiek in de zaal moet erom lachen.

Dan neemt de priester vanaf de beklaagdenbank zelf het woord. “Waarom heb je zoveel agressie tegen mij! Heb je niet gezien hoe ik de LHBT-activisten verdedigde? Wat is je mening over het huwelijk tussen een man en een vrouw? Zou je je kinderen naar het buitenland sturen voor onderwijs?”

De officier van justitie grijpt in en de rechter geeft hem gelijk. De priester moet zich beperken tot relevante vragen. Hij stopt, maar pas nadat hij de getuige laat weten dat haar “lichaam en geest al zijn bedorven”.

De advocaat van de verdediging heeft het niet begrepen. “Ben je lesbisch?” vraagt hij de getuige. Weer grijpt de rechter in – de vraag is niet relevant. De advocaat maakt een onduidelijk argument waarom dat wel zo zou zijn, maar hij krijgt geen gelijk.

Buitenlandse bescherming?

Onze aanwezigheid wordt niet door iedereen gewaardeerd. “Hoeveel betalen de buitenlanders je?” vraagt iemand aan de getuige. De priester verwees er al naar met zijn vragen – LHBT-rechten worden door velen in Georgië gezien als een door het buitenland opgelegd concept, in strijd met de Georgische identiteit en realiteit. Zo was er op de dag na het geweld van 17 mei vorig jaar – en na de duidelijke afkeuring daarvan door Minister Timmermans[2] – een demonstratie voor de deur van de Nederlandse ambassade in Tbilisi.[3]

Bevordert of hindert onze openlijke steun de situatie voor LHBT in Georgië? Het zet druk op de overheid om die rechten goed te beschermen, maar kan ook het argument van de conservatieve krachten voeden dat homoseksualiteit slechts een Europese ‘perversie’ is.

Het is een moeilijke vraag, waarbij wij de keuze altijd overlaten aan de lokale LHBT gemeenschap. In deze zaak kunnen wij een positieve bijdrage maken. Onze aanwezigheid in de zaal stimuleert de rechter om toe te zien op een eerlijke behandeling van de getuigen. Een kleine bijdrage in een langdurige strijd.


[2] http://www.rijksoverheid.nl/nieuws/2013/05/17/minister-geschokt-door-gewelddadige-anti-homodemonstratie-in-georgie.html

[3] http://www.georgianews.ge/society/23409-stop-LGBT-promoting--protest-outside-the-netherlands-embassy-in-tbilisi.html

Meer blogs uit Georgië:

Op zoek naar een waardig bestaan in Ratsja, Georgië

Een Europese verkiezing in de Kaukasus

"Europa gekwetsts, maar god behaagd"

"Vroeg of laat moeten we het er over hebben of we minaretten in ons land willen"

Blijf op de hoogte:

  1. Weblogberichten ontvangen via rss

Reacties: